Landschap Erfgoed Utrechthomeintroductiebasisinformatiestappenplanthemabronnencolofon

Kamp Amersfoort  introductie

In de bossen op de grens tussen Amersfoort en Leusden lag tijdens de Tweede Wereldoorlog een concentratiekamp: Polizeiliches Durchgangslager Amersfoort (PDA) of kortweg Kamp Amersfoort. Zoals de Duitse naam al zegt, was het een doorgangskamp. Gevangenen werden van hieruit overgebracht naar andere kampen of tewerkgesteld in Duitsland.
De barakken van het kamp waren vlak voor het uitbreken van de oorlog gebouwd om gemobiliseerde Nederlandse militairen in onder te brengen. Het complex heette toen simpelweg Barakkenkamp aan de Appelweg. Na de capitulatie in mei 1940 werd het barakkenkamp aan de Appelweg gevorderd door de Wehrmacht en in augustus 1941 door de SS in gebruik genomen als gevangenkamp.

Gedurende 1942 werd Kamp Amersfoort verbouwd. Eind 1942 werden de gevangenen naar Kamp Vught overgebracht en begin maart 1943 werd Kamp Amersfoort tijdelijk gesloten. In mei 1943 ging het kamp weer open. De opnamecapaciteit was na de tijdelijke sluiting veel groter. Er werden nu vooral mensen opgesloten die de Arbeitseinsatz hadden ontdoken.
In deze periode kreeg het Rode Kruis toegang tot het kamp en kon er allerlei hulpgoederen naar binnen brengen. Met name Rode-Kruis-medewerkster Loes van Overeem heeft veel voor de gevangenen betekend. Zij werd daarom ‘de witte engel’ genoemd. Op 19 april 1945, vlak voor de bevrijding, droegen de Duitsers Kamp Amersfoort over aan het Rode Kruis. Dit betekende het einde van het concentratiekamp.